Ja, daar ben ik weer met het volgende verhaal. Ik hoop dat de achterstand zo een beetje wordt verkleind en dat betekent voor jullie dus een overload aan verhalen :) Ik zal deze ook weer wat korter proberen te houden. Misschien was het je niet opgevallen, maar voor mijn doen waren de vorige 2 verhalen toch wel 2 a-4tjes korter dan normaal, best een prestatie toch?

Bolivia heeft zo'n beetje alle klimaten in huis die er zijn. Wat mist is het zeeklimaat en dat vinden ze hier allemaal verschrikkelijk (snap ik wel, economisch veel gunstiger), ze hebben hier een 'dag van de zee', trieste dag want toen had Chili de zee ingepikt en nu heeft de president weer bedacht dat er een maas zou zitten in het verdrag om die zee zodat ze hem weer terug kunnen eisen. Hiervoor kreeg dan weer iedereen een dag vrij, lang leve de vrije dagen in Bolivia.

Maargoed, Bolivia heeft naast altiplano (hoogvlakte) nog vééél meer tropisch gebied. Cochabamba ligt in een vallei met altijd hetzelfde weer, lekker warm en niet heel veel regen (normaalgesproken). Achter de bergen begint het tropisch gebied, Chapare. Dit is nog geen Amazone maar tropisch is het zeker, met bijbehorende klamme temperaturen. Chapare was ons doel voor het weekend. We gingen, uiteraard, weer met de taalschool mee. De bazen van de taalschool, Janine en Joaquin, hebben in een dorpje, Shinahota, een huis staan. Dit lag dicht bij een natuurpark en hier gingen we 3 dagen heen en genieten. We gingen met een gezellige groep die ik al kende en ook gingen er nog 2 mensen van de taalschool zelf mee (erg he, de rest was nederlandssprekend)

Na vertrek bij de taalschool reden we via een prachtige weg naar Chapare. Je stijgt eerst een stuk (de berg over) en dan daal je in 90km het stuk van 3750m naar 250m! Je ziet langzaam het landschap veranderen naar meer tropische vormen, erg indrukwekkend. Ook merk je dat de temperatuur gezellig meestijgt. Onze chauffeur was Ronald, de schoonzoon van Janine en Joaquin. Hij zou ook het hele weekend blijven. Eenmaal aangekomen bij het huis, kregen we allemaal een kokosnoot (een groenige, geen harige bruine) met een rietje erin van Janine die er al was, helloooo tropic feeling! Janine vertelde ons ook dat het de tuin 15 hectare was, grote lap dus! Na ons verwonderd te hebben over de enorme warmte, onze eerste muggenbulten (5 min uit de auto) bewonderd te hebben, zijn we het huis gaan verkennen. Op de begane grond woont een gezin wat denk ik op het huis past als Janine er niet is. Op de eerste verdieping lagen matrassen voor ons klaar, hier konden we slapen. En het allerbeste, de 2e verdieping! Dit was een grote open ruimte zonder muren, met alleen een dak. Dit bood nog enigszins een piepkleinminibeetje verkoeling. Er hingen in totaal 7 hangmatten met muskietennetten, hier konden we 's nachts ook slapen! Hemels, wat een topverdieping. Er stond allemaal exotisch fruit op ons te wachten, wat denk je van rode (jawel) bananen, genaamd platanos manzanas? Iets kleiner, iets zoeter en lekker! Ik weet niet of ik het al gemeld heb, maar na 18 jaar lust ik nu ein-de-lijk bananen. ik kwam er niet onderuit, overal wordt hier banaan gegeten.

De eerste dag zijn we snel gaan zwemmen in het riviertje achter het huis. Er was een stuk afgebakend waar we lekker konden badderen en iedereen een beetje verkoeling kreeg. Eenmaal uit het water werden we natuurlijk meteen weer lekgestoken dus snel naar binnen, aan de DEET en de muggenbulten verzorgen. Verder heerlijk gegeten, veel gekletst en lekker gaan slapen. De eerste nacht wel in een 'echt' bed, want ik wilde niet brak zijn bij excursie numero 1 de volgende dag.

Ik dacht dat ik vanwege de hitte wel slecht/weinig zou slapen, maar als een roosje hoor. De volgende dag heerlijk lui wakker geworden, topfit voor de excursie. We zouden naar een natuurpark gaan waar een gids ons alles uit zou leggen over de natuur daar. Natuurlijk hoopten we ook wat dieren te spotten, apen of mooie vogels. We zagen er allemaal uit als nou.. toeristen? We leken net rangers op pad, allemaal lange broek met sokken er overheen, dikke blouse en zweten maar. Het was bijzonder charmant om te zien. Waarom zulke dikke kleding? Er leven dus vrij veel insecten in het regenwoud (verrassing) en sommigen zijn ook gevaarlijk. Daarom moesten we zorgen dat ze zo min mogelijk bij ons konden kopen omdat we liever gezond en wel naar huis willen terugkeren. Ook helemaal ingesmeerd met zonnebrand en DEET, we konden er tegenaan!

Eenmaal in het park werden we ten eerste getrakteerd op een mooi uitzicht over de rivier. De gids was aanwezig, dus we waren ready to go! We moesten naar de andere kant van de rivier en dat doe je ... niet varend, niet omlopend, niet aan een liaan (zou wel leuk geweest zijn) maar in een karretje wat boven de rivier gespannen was. Hier stonden dan een paar personen in en de gids trok ons zo naar de overkant :-). Vanaf hier gingen we de bushbush in. Het was erg mooi en de gids heeft ons veel verteld over verschillende plantensoorten en insecten. Dat ging in de trant: Leun niet tegen die boom, de mieren zijn giftig. OEPS, handen trokken zich terug die zich daar éven aan wilden vastgrijpen, inclusief de hand van ondergetekende.

Op een gegeven moment kwamen we uit bij een grot. Hij legde ons uit dat in de grot een aantal soorten vleermuizen leefden. Ook dat niet alle vleermuizen vampieren zijn en veel alleen maar planten eten. Op naar binnen dus. Je ziet vrij weinig maar met lichtjes scheen hij over verschillende groepen met hangende vleermuizen. Af en toe vloog er dan een rakelings langs je heen (gilluuuuh) en na een tijdje zijn we de grot weer uitgegaan. Leuk ook dat er een paar vleermuizen volgden (gilluuuuh).

We zijn toen weer verdergelopen waar we een gigantische boom tegenkwamen mét de bijbehorende lianen 'me Tarzan, you Jane aohaohoaaaaa'. Bleek dat die boom eigenlijk niet zo heel dik was, maar dat in de loop van jaren de lianen aan de boom vastgegroeid waren, zodat de boom dus wel heel groot en breed was. Erg mooi gezicht!

Helaas nog geen aap of felgekleurde vogel gezien... We liepen weer verder, we gingen vogels zien die heel weinig voorkomen maar hier wel. We kwamen weer aan bij een soort grot. Dit was afgesloten voor voetgangers, maar hier was de verblijfplaats van de vogels. We hoorden een gekrijs van die beesten, maar zien deden we ze eigenlijk niet zo goed. Het gekrijs was ook waar ze bekend om stonden (als ik het goed begreep).

We liepen weer verder, de natuur was werkelijk prachtig en de gids vertelde heel veel en wist ook heel veel. Erg interessant. Helaas geen enkele aap gezien :(. Na het beeindigen van de trip, gingen we gelukkig nog even zwemmen. Even al het zweet afspoelen, heerlijk. Ook hebben we daar gepicknickt. De rivier was erg leuk om in te zwemmen. Het was een vrij brede rivier, flinke stroming dus je moest wel opletten. Gelukkig zijn Nederlanders bijzonder ervaren zwemmers, dus we konden het aan. Het water was wel enorm koud, maar heerlijk verfrissend. Na de heerlijke duik vertrokken we weer naar huis, douche here we come!

Na weer een heerlijke maaltijd, gezellig geklets en spelletjes (cacho, ik word al goed) had ik besloten dat ik nu wel in een hangmat wilde slapen. Samen met Maarten, Anton en Hans lagen we boven te wiegen. Het was de avond al aan het regenen (niet voor niets REGENwoud) en bliksemen. Bliksemen deed het hier altijd wel, het had te maken dat de bliksemwolken tegen de berg aanketsten en dus weer terugkwamen. De lichtflitsen waren wel een stukkie feller dan in NL hoor. Maargoed, lekker in de hangmat ... ik sliep nog aardig snel, er was een lekker windje en je hoorde in de verte dierengeluiden, helemaal tropisch. Midden in de nacht werd ik ineens wakker, het begon me toch te onweren, om bang van te worden. Ik ben helemaal niet zo bang aangelegd wat onweer betreft, maar dit vond ik toch wel eng. Het donderen was erg dichtbij en de flitsen waren ook heel erg heftig. Ook de regen, de regen was heftig! Voorzichtig riep ik of er nog iemand wakker was. Riep ja, door de regen moest je roepen om elkaar te verstaan. Maarten reageerde gelukkig en ik vroeg of we wel veilig lagen (je weet nooit, beter levende lotte dan geëlectrocuteerde lotte) en hij stelde me gerust dat het het geval was (en Maarten is natuurkundeleraar dus die vertrouwde ik volledig natuurlijk). Na nog wat woelen viel ik weer in slaap, en echt weer heerlijk geslapen tot half 9 de volgende dag.

Het was nog steeds non-stop aan het regenen. Normaalgesproken zouden we nog een excursie gaan doen, nu om meer dieren te spotten. We hadden hier allemaal heel veel zin in, maar omdat het nog aan het bliksemen was, was het helaas te gevaarlijk. Dit werd dus de hele ochtend relaxen, spelletjes spelen en nog meer relaxen. De regen hield maar niet op, het was zelfs onzeker of we nog naar huis konden (vanwege gevaar op de weg en de hevige regenval). Gelukkig kon de taxi vanuit CBBA ons bereiken en gingen we - helaas - weer terug naar huis toe. Onderweg zagen we nog redelijk wat schade die was voortgekomen uit de heftige nacht, maar rond half 8 waren we moe, maar heel voldaan weer thuis aangekomen. Wat een excursie! Die avond heb ik ook meteen besloten dat ik zelf nog naar Rurrenabaque wil, dit is echt Amazonegebied en hier wil ik absoluut heen om meer dieren te spotten en nog te genieten van die verbluffende natuur.

Dit was m dan weer voor deze keer! Als een echte aap door de jungle gestruind en ik ga zeker weten terug naar een nog mooiere plek :) kan niet wachten ! Als ik er aan denk dat ik nog maar 1 maand in mijn stadje Cochabamba ben krijg ik het al koud... ik wil nog helemaal niet weg! Mijn kindjes, mijn projecten, mijn stad, de mensen, die moet ik allemaal gaan missen. Gelukkig ga ik zelf nog heel veel mooie dingen zien voordat mijn ouders en broertje komen en daar verheug ik me ook heel erg op. Heel dubbel dus, ik wil namelijk nog lang niet weg! Maargoed, ik moet er maar niet te veel over nadenken, daar word niemand vrolijker van en ik ga nu nog heel erg genieten van de heerlijke dingen die nog gaan komen.

Un abrazo, Lotte

?