*tromgeroffel* hier is de echte lange blog over mijn werk bij Atiy!

Ik heb in de vorige blog al wat uitgelegd over de comedor (eetzaal) en ik zal nu snel de rest nog even bespreken.

Atiy heeft verschillende dingen in Buena Vista:

De school: Groot gebouw apart van de rest, 800 leerlingen, allemaal in uniform, nieuwe lokalen in aanbouw, overal zie je wel iets van Nederland terug (in de sportkleding, de bordjes op de lokalen)

De guardería (kinderopvang): voor de kleinste kids, opgevangen zodat ouders kunnen werken, ook deze kinderen in uniform, heel schattig. Dit valt meer in het straatje van de nonnen waarmee Atiy samenwerkt.

Medische post: verpleegster, dokter, tandarts, goed verzorgd, gratis consulten voor de armsten

Winkel: Gerda's project (vrijwilliger), tweedehands kleding voor een heel klein prijsje, speelgoed voor heel klein prijsje, groot succes

Apoyo Escolar: huiswerkbegeleiding voor allerarmsten, verderop meer uitleg.

Moestuin: verbouwen van groenten en fruit, leuke tuinman helaas ontslagen door de nonnen

Dit alles is onder de geweldige leiding van Anna, de drijvende onuitputtelijke en altijd actieve kracht achter Atiy!

Dit was even alles heel kort, ik leg de dingen die ik doe hieronder uitgebreid uit (maar ik heb me ingehouden hoor!)

's Ochtends werk in in de Kinder, de kleuterklas. Er zijn twee kleuterklassen, maar ik ben de vaste ‘hulpjuf' in Kinder A (de andere klas is Kinder B). Er zitten in elke klas 35 kinderen, lekker volle bak dus. Ook zitten we nu in tijdelijke lokalen omdat er nieuwe lokalen worden bijgebouwd (de school groeit uit zn voegen) en de lokalen zijn dus vrij klein.

Kinder A is een leuke maar drukke, hele drukke klas. Gelukkig hebben we profe (profesora, juf) Marina voor de klas, een grote vrouw met een hele luide en strenge stem die de kids in toom houdt. Ze is wel heel aardig hoor, maar die dijk van een stem komt vaak goed van pas. De kinderen hebben ook ontzag voor haar (zou ik ook hebben, daar kan je bang van worden hoor ;)) en dat is het belangrijkste.

De kinderen zijn dus 35 bengeltjes die soms luisteren en vaak ook niet. Ze dragen allemaal een uniformpje, heel lief. Het is een soort groengeruite jurk over de kleding heen. Er zitten veel hyperactieve kinderen bij die gewoon NIET stil kunnen zitten terwijl anderen bijna hun mond niet opentrekken en altijd lief zijn (yes!). De lessen vind ik goed. Ze hebben veel themalessen (getallen, kleuren, lichaamsdelen etc) en daar maken ze dan opdrachten mee. Sommigen zijn niet echt fantastisch maar het valt me nog heel erg mee. Ook leer ik leuke woorden bij in de knutseltrant, de mooiste die ik tegenkom is het woord voor plakband. Ik weet niet precies hoe je het schrijft maar je zeg djoerex, wat ontzettend klinkt als durex. Ik keek dus wel even vreemd op hahaha. Ik loop tijdens de opdracht door de klas en zeg tegen iedereen dat het heeeel mooi is en dat het heeeel goed lukt (ze zijn niet zo complimenteus) en ik help ze als dat nodig is. Ook probeer ik orde te houden als Marina huiswerk in de boekjes aan het schrijven is. Ze krijgen hier huiswerk ja! Best wel leuk hoor, teken lijntjes, teken stipjes, teken 1'en, 2'en. Een aantal keer heb ik ook zelf voor de klas gestaan, help! Nee viel goed mee maar de leraressen moesten naar een vergadering en toen moest ik ze ‘maar Engels' gaan leren. Geen succes, de kinderen zeggen áltijd dat ze het weten terwijl ze het dus niet weten. Ook blijft er niks hangen en ik ben toch echt van mening dat ze misschien eerst Spaans beter moeten leren, want dat ligt hier ook niet bijster hoog. Halverwege heb ik ze dus maar aan een tekening gezet, dat sloot nog aan bij die les want Engels leren aan 35 onrustige kleuters is geen succes.

Heb ook 1 keer in de andere klas gestaan, bij profe Olga. Ook een aardige vrouw met autoriteit maar die kinderen waren RUSTIG! Gewoon rustig, ze waren aan het eten en het was rustig, ze tekenden en het was rustig en ik stond perplex. Er zit daar ook een jongetje (Luis Angel) met een super hoge stem, nog hoger dan alle meisjes, heel grappig want hij praat ook heel veel *pieeeeeeep in je oor*. Nou denk je, huh, Luis Angel, vreemde naam? Nee hoor, zo hebben we er wel meer. Luis Angel spreek je uit als Louis Angel (van een wesp, dus niet op zn Engels) en zo hebben we ook een jongen Clever, wat je uitspreekt als Klebber. Dan sta je wel even raar te kijken hoor . De ouders weten ook echt niet hoe ze hun kind nou noemen, vinden het gewoon mooi klinken hahaha.

Om 10 uur is er Recreo, de pauze. Ze krijgen dan een schoolontbijt (melk, chocomelk met cakeje), vrij ongezond nog, maar het is goedkoop. De kinderen hebben zelf ook nog snoep bij, dit kost hier namelijk 5 eurocent voor een grote zak en ouders redeneren dat het meer vult dan een broodje (is waar) en dat de kinderen het lekkerder vinden (ook waar). Helaas denken ze hier niet zo in de gezondheid. In Nederland kan je dat bijna niet voorstellen, maar hier is het zo normaal!

Recreo betekent ook een grote stapel schreeuwende, rennende, vechtende, spelende kinderen en dat maakt me een lawaai. Ook omdat de ruimte waarin ze spelen (binnen) nogal hoog is en alles weerkaatst. De hele pauze ben je ongeveer bezig om kinderen van stapels stoelen te plukken, ze te laten stoppen met vechten, sommigen met de kop in de kliko (hier prullenbak) te gooien etc. Dat kop in de kliko werkt goed, kind ondersteboven erboven hangen en dan iets laten zakken. Gegarandeerd dat ze de pauze lief zijn en de rest van de kleuters liggen dubbel van het lachen.

Nu is het ook zover dat ik allemaal aapjes aan me heb hangen en dan moet gaan lopen, grootste lol. Ook moet ik kinderen ‘redden' die aan het dollen zijn met anderen. Komen ze aanrennen: PROFE LOTTEEEEEEE, ayudame (help me) en krijg ik BAF (ze rennen zo tegen me aan) een dikke knuffel. Ik heb sowieso geen knuffeltekort. Als ik binnenkom (dan is de les al even bezig) stormt de helft op me af om even te knuffelen, heel leuk! Jammer dat de les wel meteen verstoord is hahaha. Maargoed, ik ben dus 'profe Lotte' en dat bevalt me goed.

Na school gaan we met de kindjes die overblijven naar de ‘grote school' toe. We moeten op de weg daarheen zorgen dat er geen kinderen overreden worden/weglopen/in de sloot vallen. Eenmaal bij school zit mijn taak erop en ga ik naar het ‘hoofdkwartier' van Atiy.

Dan even zitten en daarna eten in de comedor (de eetzaal). Elke middag komen hier rond de 200 (pin me er niet op vast) kinderen eten, volle bak dus. Gerda en Rink, 2 vrijwilligers, hebben ecologische wc's gebouwd (er is geen water nodig) en een tandenpoetsproject opgezet. Na het eten moet iedereen dus tandenpoetsen (tandenborstels zijn uitgedeeld) en de kinderen helpen ons met het uitdelen van tandpasta. Er zitten toch wel een aantal kinderen tussen die altijd proberen weg te glippen, maar ik denk dat dat er gewoon bijhoort ;-) Ik probeer me er niet te druk om te maken, maar het is zo jammer. De kinderen poetsen hier namelijk bijna nooit de tanden en eten veel ongezond eten. Het zou dus heel fijn zijn als ze allemaal als engeltjes gingen tandenpoetsen haha. De baños (wc's) zijn wel heel populair, de meesten hebben geen wc thuis dus dit is genieten. Veel komen echt om hier te poepen (heerlijk) en er staat altijd een rij. Na een uur sluiten we hem ook gewoon, we kunnen geen eeuwen bezigblijven en alleen kunnen ze hem nog niet gebruiken (dan komen ze er niet vanaf, gaan ze klooien).

Lekker gegeten, getandenpoetst, geplast en gepoept en dan ... Apoyo Escolar! De huiswerkbegeleiding van Atiy. Hier zitten veel kinderen op die wel wat extra hulp kunnen gebruiken of die absoluut op school gehouden moeten worden voor een beter leven (want anders is het de straat op en dat is niet de bedoeling). Onder de bezielende en strenge leiding van 2 huiswerkjuffen wordt de huiswerkbegeleiding gedraaid. Het is een enorme drukke bende op de Apoyo maar er zit een systeem in. Elke jaarlaag zit bij elkaar aan een tafel en de juffen zeggen van te voren welke jaarlagen zij helpen. Wij (de vrijwilligers) gaan dan aan een tafel zitten en helpen de kinderen ook of gaan wat extra activiteiten met 1 ervan doen. Ik ga wel altijd bij de lagere klassen zitten, want het groep 7-8 werk is voor mij erg lastig uit te leggen in het Spaans, dus dat laat ik aan anderen over ;-). De kleineren kan ik wel goed helpen, dan snap ik namelijk de opdracht (altijd fijn) en is het ook nog mogelijk om het uit te leggen (vooral fijn voor de kids).

Vaak kijk ik (en de anderen) een beetje verbaasd naar het huiswerk, dat gaat hier toch wel heel erg anders dan in NL hoor. Wat je vaak ziet is kopieerhuiswerk en dan moeten de kinderen dus létterlijk een tekst overschrijven en het bijbehorende plaatje overtekenen. Ik heb even gevraagd wat het nut was, maar zo zouden de kinderen de letters beter herkennen. Jammer dat de kinderen alleen géén idee hebben wat ze schrijven, ze doen dat echt zonder er bij na te denken dus je hebt er helemaal niks aan. Maar het schijnt de manier te zijn in Bolivia, op de publieke scholen dan ...

Ook krijg je soms huiswerk tegen waar je mond echt van openvalt. Zo moest een jongen de levenscyclus van een kip tekenen. Dan denk je aan ei-kuiken-kip-oude kip, maar nee. Hier was het : ei - kuiken - kip - kippenpoot ! De huiswerkjuf legde dat doodleuk uit aan die jongen en ik stond met mijn oren te klapperen. Het is wel waar natuurlijk, maar hee: beetje cru ook wel. Ik had wel een leuk verhaal om tegen de rest te vertellen hahaha.

Nog 1 voorbeeld: tafels. De kinderen leren hier geen tafels (dus 2 x 3, 2 x 4 etc) maar gaan meteen aan het betere rekenwerk (waar je in NL toch een rekenmachine voor hebt). Ze hadden namelijk een truc geleerd in de les waarmee je lange rekensommen kon uitrekenen en die gingen ze als volgt oefenen: 3426 x 483920 = ??? en zo nog 15 sommen meer. En dan kunnen die kinderen uit hun hoofd geen 5x7 uitrekenen he. Ook tellen ze allemaal nog op de handen, zo erg!

Maargoed, het is een leuke bende en ik heb het gruwelijk naar mn zin. De kinderen hangen constant om je heen, geven je knuffels, maken vlechtjes in je haar, willen op de foto, willen zelf foto's maken, willen tafeltennissen, willen kletsen, willen aandacht, heel leuk dus! Je hoort ook overal, Hola Lotte, Hola Tessa, Hola Maarten, Hola Gerda enz.

Even wat leuke situaties op een rij:

• Jongen: Lotte, hoe oud ben jij?
• Ik: 18, jij?
• J: HUUUH, 18?! Ik 16. Dat is nog jong, maar wanneer wil jij kinderen?
• I: Uhm, nou voorlopig nog heel lang niet, hoezo?
• J: Hier is dat normaal hoor, zo vroeg kinderen, kan best.
• I: Wil jij zo vroeg kinderen dan?
• J: Nee ik wil eerst studeren
• I: (Denkt, yes wat verstandig) Ah heel verstandig, dan moet je wel een condoom gebruiken he als je seks hebt.
• J: (Baalt nu al dat ie over dit onderwerp begonnen is) Hmm ja, schuifel, gekuch
• I: Ga nog langer door met seksuele voorlichtingpreek (gnagnagna)

• Meisje tegen Tessa: Maarten is toch jouw vriendje?
• Tessa: Nee hoor
• M: niet?
• T: Nee, Lotte is mijn vriendinnetje
• M: (verslikt zich bijna, ogen worden groot als schoteltjes) NIEEEEET
• Ik: Jawel hoor, we gaan ook al bijna trouwen.
• T: Leuk he?
• M: HIHIHIHIHIHI, dat kan toch helemaal niet (haalt snel vriendinnen erbij)
• T: Ja hoor, echt waar
• Groep meisjes: hihihihihihihihihihi, is dat écht waar?!
• T en Ik: Nee hoor, grapje
• Groep meisjes: Pfieuw
• T en ik: Preek over dat dat helemaal niet raar is en heel natuurlijk (maar dat is hier echt best wel taboe en wordt raar gevonden)

• Gerda: Lotte, Doña Inez van de keuken vindt dat je mooie ogen hebt. Misschien moet je er straks maar eens even langs.
• Ik: Echt? Haha wat grappig, zal ik straks even doen (loop naar buiten)
• Eva de verpleegster: Lotte, Doña Inez vindt dat je mooie ogen hebt. Wat heb je dan voor ogen?
• Ik: Hahaha, ik heb groene ogen.
• Eva: Oja. (niet interessant)
• Ik loop naar de keuken
• Doña Inez: KIJK, KIJK, dat is Lotte, die heeft mooie ogen... ooooh wat zijn ze mooi (de andere kokkinnen liggen helemaal dubbel)
• Ik: Dankjewel!
• Kokkin: Wat heb je dan voor een ogen?
• Doña Inez: JA hallo, groene ogen natuurlijk, zoooo mooi ik wou dat ik zulke ogen had
• Kokkin: Oja. Nou oke. Ze zijn niet eens blauw, maar gewoon groen.
• Rest vind het ook niet zo interessant, maar elke keer hoor ik nu van Doña Inez dat ik zulke mooie ogen heb hahahaha.

Dit was het weer voor deze keer! Ik ga jullie de komende weken goed onderstalken met veel blogs, om weer een beetje bij te lopen.

De blog hierna is die over carnaval, ein-de-lijk!

Liefs Lotte