Buenos dias!

Ik heb afgelopen week weer heel veel gedaan en ik heb dus even besloten de stukjes in 2en te hakken zodat het wat beter leest. De andere komt waarschijnlijk morgen nog online maar ik beloof niks (drukdrukdrukdruk hahaha). Er is afgelopen week ook iets mis gegaan met de foto's dus ik probeer ze er weer op te zetten!

Vorige week zondag ben ik met veel andere studenten naar Incachaca geweest. Dit is een natuurpark waar je heel mooi kan lopen met een waterval. Gelukkig voelde ik me al weer wat beter en ik kon nog lekker even slapen in de auto op weg er naartoe. De omgeving waarin we naar Incachaca toereden was ook heel mooi. Groene bergen en mooie natuur. Ze doen in Bolivia alleen niet aan afval in de afvalbak, veel stukken van de weg waren begroeid met plastic flessen, zakjes en andere troep.. geen mooie bloemetjes dus!

We waren in totaal met 2 kleine busjes die gereden werden door onze gidsen. In mijn busje zat een zeer praatgrage gids, maar helaas ging het terugpraten wat lastig omdat hij niet helemaal begreep dat onze spaanse taalvaardigheid nog niet op het niveau ‘ik-kan-alles-verstaan,-ook-als-het-snel-en-binnensmonds-spaans-is' was. Dus maar lief si, aaaaah, oooh, hmhm gezegd en vooral over het uitzicht zeggen dat het zo bonito, lindo (mooi) is.

Na 2 uurtjes rijden waren we aangekomen bij Incachaca. We zaten nu al iets meer in ‘jungle-achtig' gebied, maar het rare was dat alles door elkaar groeide. Er stonden namelijk ook gewoon dennenbomen en loofbomen, waar dan palmbomen bovenuit staken! Het was dus een beetje een mix van alles, wel heel leuk. Eerst gingen we een stuk naar boven lopen, heel sportief want we zaten best hoog en dan is je conditie (niet dat die van mij zo goed was in NL) totaal verdwenen. Na wat klauteren en oh's en ah's bij het uitzicht (en niet te vergeten foto's), kwamen we aan bij een houten hangbrug. Het zag er uit als een brug uit van die tekenfilms, maar gelukkig wel wat steviger. Ik was dan weer niet de held die op dat ding ging springen en dansen, maar Lisa (zwitsers meisje) durfde er eigenlijk helemaal niet overheen en had dus wat begeleiding nodig. Daarna nog een heel stuk geklommen en toen konden we weer naar beneden. Weer aangekomen bij de rustplaats gingen we maar meteen lunchen. Ik dacht dat ik een lekker broodje met ei meehad (dat was mijn gastmoeder aan het maken om half 7 's ochtends), maar helaas geldt hier niet het credo: hoe simpeler hoe beter, er zat echt vanalles doorheen en het smaakte niet geweldig. Toen ik naast me keek was ik alweer heel gauw tevreden want Marieke en Karly hadden van hun gastgezin brood met boliviaanse kaas (niet lekker) en een stuk taai vlees met uien meegekregen, heel apart.

Na het ene deel van het eten aan de kippen/honden (ook paarden en koeien trouwens) die daar rondliepen te hebben gevoerd, gingen we op pad naar beneden. Hier hadden we een goed uitzicht op de waterval en we zouden helemaal beneden ook nog wat gaan zwemmen. Na weer veel mooie omgevingfoto's kwamen we aan bij de rand van waar de waterval overging in een snelstromende rivier met grote steenpartijen erin. Hier was het de bedoeling dat we konden zwemmen, we dachten alleen dat het ergens rustig zou zijn, maar nee! Toch maar de diehard uitgehangen en met Karly, Pauline en Marieke gaan ‘zwemmen'. Niet dat je het zwemmen kon noemen want het was k-k-k-koud! Dylan vond dat allemaal geen probleem en die kwam 3 kwartier later pas weer opdagen. Iedereen kon toen weer naar boven en hier merkte ik dat ik nog niet helemaal beter was. Heb het laatste stukje lopen (rond een klein meertje, niet heel interessant) maar niet meegedaan en ben gaan liggen op de grond, ook verbrand whoehoe. Daarna lekker in de bus terug en toen ik thuis was maar meteen richting bed gegaan. Dit alles (2 uur heen, 2 uur terug, gidsen, entree) heeft me 11 euro gekost, het leven is hier goed J.

De week erna weer spaanse les gehad, het gaat echt al een stuk beter! De hele week hebben we fijn de werkwoorden gedaan en op het af en toe verwisselen van betekenissen na gaat het goed! Ik heb heel veel les gehad van Paola, een heel aardige profesora waar ik eigenlijk meer mee praat dan les krijg, maar daar leer je ook veel van. Trots momentje was toen ik het in het spaans met minimaal gebruik van engels voor elkaar kreeg om uit te leggen hoe het NL schoolsysteem werkt en hoe het hier zit met abortus, drugs etc.

Dit was ook de laatste week van Karly. Woensdagavond hadden we besloten dat het wel leuk was om uit te gaan en dan vooral te gaan dansen. Van de profesora's hadden we gehoord dat er leuke discotheken waren bij het CineCenter, in het noorden (rijke deel) van de stad. Toen we bij de straat van de discotheken kwamen zag het allemaal heel leuk uit, maar alles was dicht en niet omdat we te vroeg waren. Blijkt dus dat je in de stad zelf wel heel goed op woensdag uit kan gaan (ja, beetje vreemde dag) maar hier niet.. FAIL! Terug bij het CineCenter wilden we een milkshake halen maar dit was ook al dicht, dus toen zijn we maar terug naar huis gegaan. Marieke had Greys Anatomy bij, dus dat hebben we gekeken tot veel te laat (elke aflevering had een vervelend einde, dan moeten er helaas meer gekeken worden).

Volgende dag was een herkansing, dit was echt de laatste avond van Karly met ons erbij, want Pauline, Marieke en ik zouden vrijdag naar de mijnen in Llallagua gaan (daarover later meer). Eerst zouden we wat gaan eten, vooral voor Karly en Marieke was het belangrijk want die worden niet zo goed gevoed in hun gastgezin. Ook ik had er zin in, mijn eten is prima maar elke dag rijst of pasta (nooit een keer alleen aardappelen) en het is niet dat ik veel vlees hoef, maar in mijn gezin is het gewoon erg weinig tot niets. Ik had dus wel zin in goed eten J, heel decadent hahaha. We kwamen ergens een restaurant tegen wat er goed uitzag. Toen we de kaart kregen, zagen we dat dit voor Boliviaanse begrippen heel erg duur was, want je betaalde wel 52 bolivianos voor een hoofdgerecht (5,50 euro). Dit wist ik omdat ik de fout had gemaakt om in een verhaal voor school te zeggen dat 2 personen in totaal voor 150 bolivianos (16 euro) gegeten hadden. De lerares verslikte zich bijna en zei dat je hier voor 15 (1,60 euro) bolivianos al een prima maaltijd in een simpel restaurant (denk aan tl-bakken en plastic stoelen, hebben ze hier heel veel) kon eten.. oeps! Maar goed, terug naar het eten. Ik heb ontzettend genoten van mijn enorme biefstuk en de rest was ook aan het smullen, echt een goed feestmaal. Daarna gingen we uit in een bar die we onderweg tegenkwamen. Ik heb eerst 10 minuten met open mond staan te kijken naar de mannen daar, die kunnen echt afschuwelijk goed dansen! Er werd veel salsamuziek gedraaid en iedereen was lekker aan het dansen (en dat konden ze dus ook allemaal heel erg goed). Heel grappig is hier dat je in een soort ‘rijtje' staat tegenover elkaar en dan aan het dansen bent, en niet alleen met de salsa. Soort linedance ofzo, maar we werden heel vreemd aangekeken met onze dansmoves. Hier dansen ze allemaal heel vloeiend met veel heupen en in NL is het meer ‘schokkerig' en de mannen in NL dansen niet eens. Maargoed, Karly zei tegen me dat we vast een half uur raar aangestaard zouden worden en dat daarna mensen nieuwschierig zouden worden en met ons zouden praten, en ze had gelijk! Eerst tikte iedereen elkaar aan om te zeggen dat er ‘gringos' waren, witte mensen. Veel aangestaard en daarna kregen we uit het niets een biertje van 2 mannen (hier is 1 biertje ook gelijk een liter). Die kwamen daarna helemaal met ons praten en wilden ook dansen. Toen een beetje de salsa geleerd maar ik kreeg een beetje de kriebels van de man waarmee ik danste. Toen die met zn keycord als een cowboy boven zn hoofd ging zwaaien was het echt genoeg, dus toen ben ik snel weggelopen en hebben we daarna erg om hem moeten lachen.

Afgelopen weekend ben ik naar de mijnen van Llallagua geweest, was erg indrukwekkend maar dat komt in het volgende stukje dus ik hou jullie op de hoogte!

Besos, Lotte

ps. nieuwe foto's in hetzelfde album, nu hoop ik wel dat er meer doorkomen dus kijk maar even!

ps. Karin, mijn exacte adres is B. De Cardenas 430 maar dat vindt google maps volgens mij niet. Het ligt in ieder geval in het westen van Cochabamba en als je de grote weg 'Blanco Galindo' naar het oosten volgt moet je bij de rotonde met de weg AvenidaJuan Pablo XXIII naar boven toe en dan loopt de weg waar ik woon vanaf de 2e afslag parallel (linkerkant) aan Juan Pablo. Op die weg is het weer de eerste weg naar rechts (parallel aan Juan Pablo) en dan is het het 4e huis denk ik (dat gaat hier niet zo precies ;-)). Ik hoop dat je het kan vinden, ik weet dat het een beetje onduidelijk is hahaha