Mijn eerste berichtje vanuit een nu regenachtig Cochabamba! Ik ben hier nu pas 3 dagen maar heb al vrij veel gedaan en heel veel te vertellen. Gelukkig kan ik bij Anna even op de computer.

Vrijdag moest ik al vroeg opstaan, om half 6 vertrokken we (papa, mama, ik) al naar Brussel waar mijn vlucht om 10uur vertrok. Toen begon ik het pas echt spannend te vinden, daarvoor had ik daar nog niet zoveel last van (in tegenstelling tot de rest:P). Gelukkig waren we op tijd en stond er geen lange rij voor het inchecken. Het moment dat ik door de douane moest was wel even lastig, afscheid nemen behoort niet tot mijn favoriete bezigheden kan ik je zeggen. Het boarden ging allemaal erg vlot. Ik had een plek bij het raam en we kregen allemaal een kussen en dekentje. Het was wel een vrij klein vliegtuig (formaat ryanair, inclusief dezelfde beenruimte)en het zat niet helemaal vol. De vlucht zelf had wat vertraging maar zou dit inhalen tijdens het vliegen zodat we nog redelijk op tijd in NYC aan zouden komen. Het was een vrij heftige vlucht met veel turbulentie, maar iedereen vond het volkomen normaal dus het zou wel goed zijn. Na een vlucht van bijna 9 uur was daar New York. Ik was bang dat de douane heel erg lang zou duren (ik kende alle horrorverhalen), maar zo snel ben ik nog nooit door de douane geweest. Het was erg rustig, alleen onze vlucht was er en de douanebeambte vond het erg cool dat ik naar Bolivia ging in mn eentje, dat hij spontaan alle vragen vergat om het te controleren. Daarna langs de tassencontrole, toen ik zei dat ik 'Dutch cookies'bij me had was alles prima en hoefden ze niks te zien :). Toen de vliegreis naar Miami. Ook die ging erg goed, ik heb een hele tijd met een man naast me zitten kletsen over vanalles en nog wat. Hij probeerde me wel te bekeren tot God maar daar heb ik me maar niks van aangetrokken :P Ook een oude vrouw kletste gezellig mee. De vlucht zelf was prima, alleen er was geen gate vrij in Miami dus we moesten 40 minuten wachten tot we eruit konden. Daarna waren er ook nog problemen met de tassen dus ik had nog 1 uur en 10 minuten om in te checken = STRESS! Miami is ook een gigantisch vliegveld dus het was een flink eind zeulen met de tassen. Bij de incheckbalie was ik eigenlijk 1 minuut te laat maar ik mocht gelukkig toch nog mee. Ik was net op tijd bij de gate en toen kon de vliegreis naar Santa Cruz de la Sierra beginnen. Ik had nog even een stressmomentje omdat ik dacht dat ik mijn ipod kwijt was maar die is nu ook weer terecht. Deze vlucht was de eerste 4,5 uur prima te doen, maar daarna begon het toch wel spannend te worden omdat de turbulentie zo hevig was (of de piloot kon niet vliegen) dat het vliegtuig af en toe 'vrije vallen' maakte. Het hele vliegtuig begon te schreeuwen dus dat was niet echt prettig, was ook blij dat ik geland was ;). In Santa Cruz was het warm, heel warm. Gelukkig ging de vlucht naar Cochabamba snel. Dat vliegtuig was vrij aftands, met stoelen die op de grond gespijkerd zaten, maar ook daarmee ben ik veilig aangekomen. Fijn was ook dat ze mijn tas niet controleerden omdat ik niet kon verstaan wat ze zeiden, gaat erg makkelijk hahaha

Anna stond mij op te wachten en toen zijn we naar haar huis gegaan. Daar kon ik even douchen (erg fijn) en ontbijten.

Ik werddoor Anna ook naar mijn gastgezin gebracht, een familie met 2 meisjes van 8 (Analy) en 2,5 (Keisi/Cesy, geen idee hoe je het schrijft). Het is een aardige familie en ik heb een mooie kamer. Het communiceren gaat alleen nog lastig want ze spreken geen Engels en ik spreek maar een klein beetje Spaans (mas poco espanol). De kinderen zijn heel lief en we hebben die vrijdag de hele dag bellen geblazen (soplar burbujas). De oudste probeert mij vanalles uit te leggen in het Spaans, dus het gaat al ietsje beter, alleen de meest gebruikte zin van mij is toch wel: ' No comprendo', ik begrijp het niet. Als ik dat tegen de jongste zeg moet ze altijd heel hard lachen. We zijn nog even naar het park geweest en voor de rest echt alleen maar gespeeld, ze vinden me gigantisch interessant. De jongste komt ook regelmatig mijn kamer binnenlopen om of een droptoffee te pakken (vind ze lekker) of om aan mijn deo te ruiken , heel grappig.

Het eten in Cochabamba is veel, en niet een beetje veel, nee heel erg veel. In de ochtend eet je een broodje, wat best wel vult. In de middag eet je hier het meest uitgebreid, warm. Vooraf krijg je soep die ontzettend vult (vaak van mais) en daarna komt het 'echte' eten pas. Ik heb 's middags 2 keer gegeten bij mijn gastgezin, beide keren pasta met een stukje vlees en een stuk aardappel. Dat eten ze hier bij elke maaltijd erbij. 's avonds een lichtere maaltijd, maar dit kan ook het middageten zijn zonder soep. Ik heb ook echt geen moment honger.

Ik help al elke dag trouw mee met de afwas (dat is hier echt iets voor vrouwen, de mannen doen vrijwel niks) en heb ook al wat gekookt en het is niet mislukt, ook wel een unicum.

Zaterdag heb ik niet heel veel gedaan, een beetje uitgerust en met de meisjes gespeeld. Toen ik naar bed wilde gaan was er alleen 1 probleem. Mijn deur zat op slot en de sleutel lag binnen. Dit was heel raar want ik heb de deur nog nooit op slot gedaan, dus ik (en gastgezin) heb geen idee hoe dit kwam. Hij was ook met geen mogelijkheid open te krijgen en de scharnieren en alles zat allemaal in de binnenkant. Ook hadden ze geen reservesleutel.Ik voelde me vet schuldig want Mirco (de man) heeft een heel gat geboord om bij het slot te komen en deze er als het ware uit te duwen. Helaas lukte dit niet dus toen hebben we gaas voor mijn raam weggeknipt en een klapraam open geduwd. Toen kon ik met een stok + haak gelukkig mijn sleutels van het bureau vissen en de deur open doen.. oeps!

Vandaag ben ik met Anna en het buurmeisje van Anna op pad geweest. Eerst zijn we Bolivianos gaan pinnen en daarna hebben we inkopen gedaan (zakdoekjes, wasmiddel, shampoo ed.) Veel winkels zijn gewoon op zondag open. Daarna ben ik rondgeleid door een CineCenter, een groot gebouw met een speelhal, bioscoop en veel eettentjes. Ook nog even langs een speeltuin geweest en uiteindelijk gingen we bij de buren en goede vrienden van Anna eten. Dat was wel een stukje luxer dan in het gastgezin en ze vonden allemaal dat ik te weinig at (en dat viel heel erg mee hoor:P). Ook al meteen aan de sterke drank (door mijn drankje) en de wijn, heel apart haha. Nu zit ik dus bij Anna dit te typen en ik ga zo nog een simkaart kopen voor een nieuw nummer want volgens mij komen al mijn smsjes niet aan.

Ik ga weer stoppen want we gaan zo weg. Morgen ga ik kijken bij het internetcafe in mijn buurt en dan heb ik ook mijn eerste schooldag, ik ben heel benieuwd!

Chao Chao y hasta luego!